PADİŞAH Abdülhamit’in “tahtan indirilişinin 100. yıldönümü” için yayınlar, televizyon programları yapılıyor. Yayınların ve programların çoğunda Abdülhamit’i tahtından indiren İttihat ve Terakki Partisi yöneticileri, Enver Paşa, Talat Paşa ve arkadaşları eleştiriliyor.
Tarih yazarı Mustafa Armağan’ın “Ülke TV”deki programında izleyiciler soruyor, yazar cevaplıyordu...
* * *
BİR soru:
“Abdülhamit, tahttan indirildikten sonra en çok neye üzülmüştür?”
Mustafa Armağan tam cevap vermese de ya da biz anlayamamış olsak da, galiba, en çok kendisine tahttan indirildiğini bildiren heyete bakıp, “Bir Müslüman Türk yok mu?” demiş.
* * *
BİZE göre Abdülhamit, Selanik dönüşü başını sokacak uygun bir yer bulamamasına üzülmüştür.
Bilindiği gibi, tahtan indirilen Padişah, Selanik’e gönderilir. Balkan Savaşı’nı kaybetmek üzere olduğumuz günlerde eski Padişah, Yunanlılara esir düşmesin diye alelacele bir Alman gemisiyle İstanbul’a getirilir ve Beylerbeyi Sarayı’na yerleştirilir.
* * *
MABEYN Başkâtibi, (bugünkü genel sekreter) Ali Fuat Türkgeldi’nin “Görüp işittiklerim”de anlattığına göre, Abdülhamit’e bir yer bulunamaz! Abdülhamit, Beylerbeyi Sarayı’nda oturmak istemez. Çırağan Sarayı’nda yine hanedandan Selahattin Efendi’nin dairesi düşünülür, o da “Köpeklerin bile bile ikamet edecek birer yerleri olduğu halde beni ailemle sokağa atmak reva mıdır?” der, Nişantaşı’ndaki Şakir Paşazade Cevat Paşa’nın konağı tahsis edilmek istenince, o da itiraz eder!
“Mevkii hatta bulunan bir kumandanın evi elinden alınır mı?”
Meclis Başkanı’na ait Maçka’daki konak düşünülürse de bunu da Ali Fuat Türkeli doğru bulmaz.
“Hükümet Meclis’i dağıttı, şimdi de Meclis Başkanlığı’na tahsis edilen konağı geri alıyor, artık Meclis’i açmayacak, dedikodusuna sebep olur.”
* * *
NİHAYET damat Arif Hikmet Paşa lütfeder:
“Kendisi soğuktan çok korkar, benim dairemde kalorifer vardır, her türlü istirahatı temin olunur.”
Abdülhamit de buna yanaşmaz, zaten Balkan Harbi’nin sıkıntıları, siyasi buhran, Beylerbeyi Sarayı’nda unutulur kalır, vefat eder.
* * *
İBRET derler ya, işte “ibretlik” budur; 33 yıllık padişah, tahtından tacından olduktan sonra ne hallere düşer. Bir damat dışında kimse ona evini açmaz, üstelik tahtta oturan da kardeşi Sultan Reşat’tır, onlar ki mülklerine Abdülhamit sayesinde sahip olmuşlardır.
***
KENDİLERİNİ “Cumhuriyetin tahtsız Padişahı” sananlar acaba bundan ibret aldınız mı?
Hiç sanmayız, Mehmet Akif der ki:
“Hiç ibret alınsaydı, tekerrür mü ederdi?”
* * *
Sayın Cahit Kayra da, dostumuz Prof. İlber Ortaylı’nın bir yazısına takılmış, Ortaylı, Abdülhamit’in çok iyi marangoz olduğunu yazmıştı.
Sayın Cahit Kayra da o tarihte, Osmanlı donanmasının halini yazıyor, hepsi çürük, arızalı, Yunan korkusundan Boğaz’dan çıkamıyorlar...
Cahit Kayra, Hasan Rami (Harami) Paşa’nın anılarını kaynak gösterip tespiti yapıyor:
“Abdülhamit ise bu sırada tahta oyuyor!”
Frenklerin ironi dediği budur işte...
Hani bizde de bir söz vardır ya:
“Güleriz ağlanacak halimize!”


Hasan Pulur
Milliyet

Yorum Ekle Arkadaşına Gönder Yazdır